رنگیـــــن کــــمان افـــغانــســتـان

به صبح روز قیامت که سر ز خاک برآرم به گفتوگوی تو خیزم به جستوجوی تو باشم.

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چوشمع

شب نشین کوی سر بازان ورندانم چوشمع

کوه صبرم نرم شد چون موم از دست غمت

تا دراب و اتش عشقت گدازانم چوشمع

بی جمال عالم ارای تو روز من شب است

با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد