فاصله ميان من وتو به وسعت درياست و به بزرگي دنيا

افسوس كه آخرين خاطراتمان در پيچ وخم جاده اي گمنام باقي ماند.و من اكنون چيزي براي هديه كردن ندارم

اما به رسم يادبود آن روزهاي خوش

گلهاي ميخك را تقديم  تو تنها

ستاره ي بي كسي ام مي كنم

 

 

campfire

 

بعد از رفتن تو فقط من مانده ام و روزهايي كه بي تو تكرار مي شوند

و من در خلوت شبهاي بي ستاره ام از به تو انديشيدن عادتي ساخته ام

دراز به درازاي آرزوهايي كه برايت داشتم

و هنوز نمي دانم برق نگاه كدامين ليلي چشمان تو را خيره كرد

و تيشه ي عشق كدامين فرهاد ريشه ي عشقمان را خشكاند !

اما ميدانم كه چون مجنون

 

تا ابد در بيابان چشمانت

به انتظار تو خواهم ماند 

Ghost.


 

نوشته شده توسط یـــــــــــــــــــــــما در جمعه شانزدهم آذر 1386 ساعت 14:55 موضوع | لینک ثابت