بعد از رفتن تو فقط من مانده ام و روزهايي كه بي تو تكرار مي شوند

و من در خلوت شبهاي بي ستاره ام از به تو انديشيدن عادتي ساخته ام

دراز به درازاي آرزوهايي كه برايت داشتم

و هنوز نمي دانم برق نگاه كدامين فرهاد چشمان تو را خيره كرد

و تيشه ي عشق كدامين فرهاد ريشه ي عشقمان را خشكاند !

اما ميدانم كه چون مجنون

تا ابد در بيابان چشمانت

به انتظار تو خواهم ماند

 

                                                                  

با دلی خسته و دستانی لرزان صفحات تقویم زندگی ام را ورق می زنم

کاش این همه عشق و انتظار را میشد پیچید و به تو هدیه کرد .

تا بدانی انچه اینجا با عشق تو در امیخته از شیره جان ناتوان من است .

 

                    campfire                        


 

نوشته شده توسط یـــــــــــــــــــــــما در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 ساعت 16:35 موضوع | لینک ثابت